♪　♭●●　痛みさえ　愛しい　から　●● ♪　♪　

==Denzicrew== My Diary@ My Life

เบื่อ ๆ ๆ เบื่อ มากๆ

เคยคิดฆ่าตัวตายกันบ้างมั้ย

ตั้งแต่ อยู่บนโลกนี้มา เมื่อไม่กี่วันนี้เป็นครั้งแรกเลย ที่คิดว่า ตายดีกว่ามั้ง

หลายครั้งที่คิดแบบนี้ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ คิดจะตายจริงๆ คิดจะกระโดลงไปให้รถชน

คิดว่า เอาคันไหนดี คิดว่า จะตายต่อหน้าแม่เลยดีมั้ย

แต่มันเป็นแค่ความคิดแหละค่ะ มันชั่ววูบ จริงๆ โมโห

ทำอะไรไม่ดีซักอย่าง พูดอะไรนิดก็ว่า

ตอนนั้นคิดได้ว่า ความทรมานสูงสุดของพ่อแม่คืออะไร

คือการ ที่ลูกต้องตายจากไปก่อน มันไม่ใช่เพราะไม่มีใครเลี้ยงถึงได้ทรมานหรอก

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่ เราคิดว่า

ที่มันทรมานสำหรับพ่อแม่แล้วมันไม่ใช่เรื่องการเลี้ยงดูหรอก

การคิดฆ่าตัวตายของเรามันก็ความคิดเท่านั้น เมื่อนึกถึงพ่อแม่แล้วทำไม่ลง

สมัยก่อน เรามีความคิดนึงมันเป็นเหมือนความฝัน ลุกที่ทำให้พ่อแม่ทรมาน ร้องไห้

ตายไปจะไม่ได้ไปเกิด เค้าจะให้นั่งเรียงหินถ้าเรียงเสร็จจะได้ไปเกิด

แต่พอเรียงเสร็จ ก็จะมีปีศาจมาทำลาย จนต้องเรียงต่อไปเรื่อยๆไม่มีที่สิ้นสุด

ตอนโตมา ไปอ่านเจอในการ์ตูน เรื่องที่เราเคยฝันเคยคิด มันอยู่ในการ์ตูนเรื่องนั้นด้วย

มันอาจเป้นความทรมานใจที่ไม่มีที่สิ้นสุดของตัวเราเอง ที่ สำนึกผิดกับสิ่งที่ทำกับพ่อแม่

เถียง ว่า แต่มันเป็นเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นไปแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้

ความคิดแบบนั้นเลยเกิดขึ้น

แต่มันเป็นความรู้สึกที่ทรมานจริง เรากลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้

นั่นแหละที่เรียกว่าไม่ได้ไปเกิด

นรกมันอยู่ที่ใจเราเองแหละ เรื่องเถียงพ่อแม่ เป้นเรื่องที่ลดละ ไม่ได้เลยจริงๆ

สำหรับเราแล้วการเถียงเป็นวิธีที่ทำให้เราเข้าใจพ่อแม่มากที่สุด แต่ เค้ากับไม่คิดแบบนั้น

ทรมานใจจัง ที่ลูกกับพ่อแม่กับมีความคิดไม่เหมือนกัน

ตอนนี้ อะไร ก็ขวางหู ขวางตาเราหมด หงุดหงิด เหนื่อยๆ อยากกรีดร้อง เอาล่ะ

เมื่อคืนได้มีโอกาศฟังเพลง แห่งความตาย ไม่เข้าใจอะไรหรอก

แต่ เสียงร้อง ดนตรี มันโหยหวนมาก

รู้สึกกลัวขึ้นมาทันทีเลย ไม่ใช่ว่ากลัวตัวเองจะฆ่าตัวตายหรอก กลัว ผี

เพลงมันทำให้นึกถึงบรรยากาศในบ้านผีสิง ขึ้นมาทันที บรื๋อ

น่ากลัว ทำนองเพลงสะเทือนใจดีแท้

ตอนนี้จะว่าเพราะความหงุดหงิด เบื่อโลกของเรารึเปล่านะ พักนี้ เราจะร้องเพลง

เอ่อ สุขกันเถอะเรา เศร้าไปทำไม บ่อยๆ อยากได้เพลงมาฟังที่บ้าน

แล้วก็ร้องเพลงที่โรงเรียนเอาไว้สอนลีลาศ เป็นอย่างนี้มาพักใหญ่แล้ว

วันนี้ก็ร้องเพลง หญิงไทยใจงาม รู้สึก สงบใจดีนะพลงเก่า ๆ ตอนนี้ฟังเพลงอยู่ 2ประเภท

ถ้าไม่ญี่ปุ่น ก็เป้นไทยเดิม เพลงวัยรุ่นไทยไม่พิศมัยเลย

เป็นไปได้อยากไปหาซื้อเพลงไทยเดิมมาฟัง เผื่อใจมันจะสงบดีกว่าเดิม

มีเรื่องที่ให้เครียดอีกอย่าง จะเรียนอะไรดี มีโอกาศเลือก

แค่ 2มหาลัย คือ บูรพา และ มศว

มศว คิดจะเลือก เอก ญี่ปุ่น จีน วรรณกรรมสำหรับเด็ก บูรพา ก็ญี่ปุ่น

แต่ถ้ามันไม่ติดญี่ปุ่น มศว สิ่งที่คิดไว้ก็หายไปแน่ ชีวิต ผกผันอีกด้วย อยากเป็นนักแปล

ถ้าติดเอกจีนก็ดี แต่ไม่ได้อยู่เอกเดียวกันกะใหม่ ที่คิดไว้ก็มลายไป

ที่คิดว่าจะลงจีนเพราะคิดว่า จีนมาแน่ๆแหละ พ่อก็เห็นด้วย

แต่อยากเรียนญี่ปุ่น มศว เลือกบูรพาไว้เพราะไม่มีที่ลงแล้ว

วรรณกรรมสำหรับเด็ก ดูเหมือนจะตอแหลเลือกเลยนะ

แต่ อยากเรียนมาก เคยดูไว้ตั้งแต่ ม.5

จบไปเป็นครูเป็นพี่เลี้ยงเด็ก เขียน นิยาย เขียนนิทาน ก็ได้

ที่เขียนมานี่คือ อยากเรียนญี่ปุ่น มศว ครับ ตั้งใจไว้สุดๆแล้ว เอก อื่นแค่ อยากเรียนเฉยๆ

แต่เอกญี่ปุ่น มศว คืออยากเรียนมาก อยากเป็นนักแปล ของ เจบุ๊ค

อยากแปลวรรณกรรมเยาวชน

จะมีหวังมั้ยเนี่ย กัย มศว ถ้าได้เรียนเอกเดียวกันกะใหม่ก็ดี

เอาล่ะมาอัพกันเน่าฮะ พักนี้ไม่ค่อยมีเวลาล่ะฮะ

คราวก่อนก็อัพไว้แต่คอมค้างเลยไปหมดเลย