♪　♭●●　痛みさえ　愛しい　から　●● ♪　♪　

==Denzicrew== My Diary@ My Life

ไม่รู้ทำไมถึงอยากอัพอีกทั้งๆที่ พึ่งอัพไปเอง

รู้สึกไม่ดี ไม่มีที่ระบาย เครียด เหนื่อยใจ

จะได้มั้ย จะสมหวังมั้ยกับการคัดเลือกเข้ามหาลัยในครั้งนี้

ไม่อยากผิดหวังอีกแล้ว ไม่อยากอยู่เฉยๆ ไม่อยากอยู่คนเดียว

อยากเข้า มศว ญี่ปุ่น ที่เดียวเท่านั้น ค่าเทอมถูก ใกล้บ้านไม่ต้องไปไหนไกล

ถ้าได้อยู่ที่เดียวกับพี่ก็คงดี ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ตั้งแต่ มัธยมที่คิดว่า

อยากเรียนห้องเดียวกัน แม้ว่าตอน ม. ต้น จะคนละห้องแต่ ม.ปลายก็อยู่ห้องเดียวกัน

มันรู้สึกว่า ไม่มีอะไรที่ดีไปกว่านี้อีกแล้ว ถ้าได้เรียนมหาลัยด้วยกันอีกครั้งคงดี

ใครๆมักจะบอกว่า แฝด แยกจากกันไม่ได้ ท่าจะจริงนะ

ตอนที่ ร้องไห้อยากกลับบ้านตอนอยู่พะเยา

เพื่อนก็บอกว่า กูว่าแล้วมึงต้องแยกจากกันไม่ได้ ขอเหอะอีกครั้งนึงความสมหวัง

ทำไมนะ ถึงต้องเรียกร้องสิ่งนี้ ความสมหวังที่มักไม่ค่อยจะเกิดขึ้นเลย

ตอนนี้ มีความรู้สึก ตันไปทุกทาง คะแนนก็ไม่ดี แถมโอกาสติดก็ น้อย

แถมรู้สึกว่า เพื่อนไม่ได้สนใจสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับเรา

ไม่ได้สนใจว่า อีคนนี้จะไม่มีที่เรียนอีกปี ไม่ได้รับกำลังใจจากใครเลย

ทั้งเพื่อนสนิท แล้วก็ เพื่อนร่วมห้อง มันเหมือนกับว่า ในตอนนั้น เรา ห่วงเค้าแค่คนเดียว

ห่วงว่าเค้าจะไม่มีที่เรียนกัน ช่วยทุกวิถีทาง ตรวจนู่นตรวจนี่ สมัครสอบให้

ตอนกลางคืนก่อนนอนมักจะอธิฐาน ให้ทุกคนได้ดีแท้ๆ ทั้งที่ห่วงทุกคน

นั่นสินะ ที่ทำไปไม่มีใครเห็น หรือว่า เรา ยุ่งไม่เข้าเรื่องเอง

จำได้มั้ยนะ ก้อย วันที่ฉันเช็คคะแนนให้แกแล้วแกติดราชมงคล

แกได้ยินเสียงชั้นมั้ย รู้มั้ยตอนนั้นชั้นร้องไห้ ฉันเสียใจที่แกไม่ได้ที่ ที่ต้องการ

วันที่แกเลือกไปสอบที่แม่ฟ้าหลวง แกรู้มั้ย ที่ชั้น ตอบแกไม่ได้ที่แกถามว่า

ขึ้นรถที่รังสิต ได้มั้ย ชั้นตอบแกไม่ได้ ชั้นไม่รู้ ชั้นร้องไห้กลัวแกไปสอบไม่ทัน

นั่นสินะ ทุกคน เรายุ่งไม่เข้าเรื่องจริงๆ ไม่มีใครสั่งให้เป็นห่วงซักหน่อย

นั่นสิ เรามันไม่ใช่คนดีพอที่จะให้ใครๆมาคิดถึง เรามันไม่ใช่คนดี

เราเข้ากับใครไม่ได้จริงๆนั่นแหละ ..

หมดกำลังใจไปซะแล้วฉัน ไม่รู้จะมาเรียกร้องทำไม ทั้งๆที่ ไม่นานนี้

ยังพูดอยู่เลยว่า ไม่ค่อยรู้สึกซึ้งเรื่องเพื่อนแล้ว รู้สึกตายด้าน

ช่วงแรกๆที่กลับมาอยู่บ้าน นั่งฟังเพลงอะไรก็ร้องไห้ เพลง ซากุระ ก็ร้องไห้

รู้สึกคิดถึงเพื่อน แต่พอนานๆไป แทนที่การติดต่อกันจะเป็นเรื่องที่ดีสนุกสนาน

กับพาแต่ความลำบากใจมากให้ กลับกลายเป็นว่า ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยแล้ว

แต่ตอนนี้ไม่ใช่ กลับเรียกร้องถึงเพื่อน ถึงกำลังใจซักนิดถึงส่งมาให้

ไม่ว่าจะทาง เมล์ หรือ ทางโทรศัทพ์ ไม่ก็มาหากัน ตอนนี้ไม่มีใครที่คิดจะทำยังงั้นเลยหรอ

ไม่รู้ด้วยซ้ำสินะว่าตอนนี้เราต้องเจอกับอะไรบ้าง

บางคนออนเอ็ม แต่กลับเขียนคำขึ้นเอ็มว่าไม่อยากคุย ....

ขอเถอะนะ เวลาเดินผ่านอย่าทำเฉย รู้สึกไม่ดีเลยจริงๆ

มันทำให้รู้สึกว่า เราไม่ใช่เพื่อนกัน ถึงแม้ว่าพวกแกจะมีเพื่อนใหม่

แต่ฉันก็ยังเป็นเพื่อนไม่ใช่หรอ เราจากกันด้วยดีนะ อย่าลืมสิ

กับเพื่อนตัวเองไม่ได้รับกำลังแต่ได้กำลังใจจากเพื่อนพี่สาวเป็นการทดแทน

แค่เค้าบอกว่า ติดแน่ๆ ก็ ดีใจแล้ว ขอแค่นั้นแหละ ----นะ ----

ไม่ได้เรียกร้องมากไปใช่มั้ยทุกคน ------------------

เอ.... จะว่าไปมันแค่เป็นข้อความนึงที่ส่งไปไม่ถึงพวกแกเท่านั้นแหละ

ไม่มีเพื่อนคนไหนสามารถรับรู้จากตรงนี้ได้เลยซักคน

หนำซ้ำอาจไม่สนใจที่จะรับรู้

ทราย แกทำอะไรอยู่ ฉันไม่ได้บอกว่าจะเลิกคบกับแก ฉันแค่ให้แกปรับปรุงตัว

แต่เพื่อนใหม่ของแกคงยุให้แกเลิกคบกับฉันแล้วมั้ง เพื่อนที่ไม่ช่วยเพื่อน

ถ้าเป็นเช่นนั้น ขอให้สนุกกับชีวิตใหม่ ชีวิตที่ฉันยังไงก็ไม่มีทางไปร่วมได้

ฉันพึ่งรู้ไม่นานนี่เอง ว่า แกกับฉันมันต่างกันมาก ..

ขอโทษด้วยแล้วกัน ที่ ฉันมักจะหลับเวลาที่แกมา มักจะไม่อยากรับโทรศัพย์แก

ขอโทษด้วยที่ชั้นเป็นคนยังงั้น ฉันไม่ใช่ไม่อยากคุยกับแก นะ

ถ้าจะตัดขาดกันจริงๆ เอ่อ ซีดี วินด์ที่ฉันยืมแกมา มาเอาคืนไปด้วยแล้วกัน

การ์ตูนด้วย ขอโทษอีกทีนะ ฉันจำไม่ได้ว่าแกยืมอะไรฉันไปบ้างรึเล่า

แต่ฉันไม่เอาคืนหรอกนะ เพราะฉันก็ลืมมันไปแล้ว

แต่ของที่ฉันยืมแกมาก็มาเอาคืนไปเหอะ ฉันยังพอจำได้อยู่ว่ามีอะไรมั่ง

--------------------------------------------------

พ่อ ถ้ามันพลาดอีก ก็ ขอ อีก 1ปีนะ ความรู้มันไม่เกี่ยงอายุ

ต้องขอโทษด้วยถ้ามันเกิดพลาดอีกจริงๆ

ขอบคุณที่ให้โอกาสกลับมาเมื่อปีที่แล้ว ขอโทษด้วยที่ไม่สามารถอดทนได้

ขอโทษสำหรับเงินที่พ่อเสียไปโดยเปล่าประโยชน์

ถ้าเอนท์ติด จะตั้งใจเรียนไม่ทำให้พ่อผิดหวังแน่ๆ

--------------------------------------------------------

ถ้าสิ่งที่หวังข้างบนเป็นจริงก็ดีสิน๊า

ไม่รุ้ว่าถ้าต้องหยุดอีก 1 ปี ตัวเองจะเป็นยังไง

--------------------------

รอคอย ..