[♯]　อยากกลับบ้าน

posted on 21 Jun 2007 20:47 by denzicrew  in MyDiary

== Denzicrew ==My diary @ อยากกลับบ้าน

อะแฮ่ม นี่เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่เล่นเน๊ตที่หอ

ทั้งๆที่ปกติแล้ว พอเรียนเสร็จก็จะประชุมเอกขึ้นห้องอ่านหนังสือนอน

วันนี้ไม่มีประชุมเอกเพื่อซ้อมบูมอะไรกันหรอก เลยมีเวลาเยอะหน่อย

เคยเขียนไว้ในที่ไหนซักแห่งว่า ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ยังไม่เคยหัวเราะแบบจริงๆจังๆ

หัวเราะออกมาจากใจซักที มันแบบว่า ปกติ ก็ต้องหัวเราะ เพื่อ ..

ไม่ให้เค้าคิดว่าเราชา เราด้าน มันได้แค่ฝืนแหละ ฝืนยิ้มด้วย ทั้งๆที่เบื่อจะแย่อยุ่แล้ว

เราเล่นอย่างคนอื่นไม่ได้ เล่นบ้าๆบอๆพูดจาเล่นๆแบบคนในกลุ่มไม่ได้

เราเข้ากับเค้าได้จริงหรอ เค้ารับเราเข้ากลุ่มจริงหรือเปล่า หรือเราเข้าไปยุ่งเอง

มันสงสัยต่างๆนานา ถึงแม้ว่าคนในกลุ่มนั้น จะมีรุ่นน้องจาก ร.ร. เก่า 1คน

เพื่อนทางเน๊ตที่ตามเรามาอีก 1 คน (หลิน) แล้วกับอีก 2 คน

คนนึงเคยคุยกันทางเน๊ตบ้างแล้ว ตอนที่รอผลสอบตรง อีกคนพึ่งเคยคุย

ทุกคนเหมือนจะสนิทกันมาก แต่ทำไมเราต้องเป็นคนโดดเดี่ยว เดินตามหลังเค้า

เดินดูเค้าหยอกล้อกัน เราทำแบบนั้นไม่ได้ มันมีช่องว่างตรงไหน ไม่รู้...

ตอนนี้ก็เลยแต่ได้เดินนำหน้าเพื่อไม่ให้เห็นภาพเหล่านั้น แล้วก็ยิ้มเข้าไว้

เมื่อวันอังคาร พี่มี่(เพื่อนชื่อรี่ แต่เรียกว่า พี่ปาล์มมี่ หน้าเหมือน ปาล์มมี่มาก)

มาตามไปกินมาม่าที่ห้อง ไม่ค่อยสนิทกันซักเท่าไร

แต่มีอะไรเค้าจะมาถามมาพูดดด้วยตลอด รู้สึกมีค่าขึ้นมานิดหน่อย

วันนี้แทบทั้งวันอยู่กับ พี่มี่ ไม่ได้ไปไหนกับกลุ่มตัวเอง ตอนขึ้นห้อง คิดว่า

เค้าคงแค่ชวนไปกินมาม่าตามธรรมเนียมเราจะไปไม่ไปก็ได้ แต่สุดท้าย

เค้าขึ้นจากชั้น2มาชั้น 5เพื่อมาตามเรา พี่เม ไปกินมาม่ากัน ซึ้ง

ลงไปก็มีแต่เพื่อนนอกกลุ่มทั้งนั้นแต่ละคนมาจากกลุ่มคนละกลุ่ม มานั่งกินมาม่า

มาม่าต้มใส่หม้อใส่ปลากระป๋องด้วยพึ่งเคยกิน กินไปคุยกันไป

เรื่องพี่เอก เรื่องดารา สนุกสนาน ตอนแรกๆก็เกร็ง

พอกินเสร็จก็เม้าส์กันต่อ เรื่องท่าเทคของแต่ละคน หัวเราะเรื่องอะไรไม่รู้

รู้แต่ว่ามีความสุข ยิ้ม หัวเราะจนเยี่ยวจะแตก 555

ทั้งๆที่คนละกลุ่ม แต่ทำไมเค้าถึงให้ความสำคัญกับเรามากขนาดนี้

ขนาดจะกลับบ้านต้องมาบอกหึหึ แนนเนะวันนี้ทั้งวันก็เวลาเดินคู่กันจะมาจับมือ

จนขวัญมันคิดว่าเราหักหลังแย่งแฟนสาวมัน หึหึ ถ้าทำได้ทำไปแล้ว

ชีวิตตอนนี้หลังจากหัวเราะคราวนั้นก็มีความสุขดี ถึงจะขี้เกียจเรียนไปมั่งก็เหอะ

วันนี้จะโดดวิชาอังกฤษเพราะหลินไม่สบายหนัก นอนอยู่คนเดียวกลัวมันช๊อก

ก็จะโดดจริงๆแล้วแหละไม่เอาวิชาภาษาอังกฤษกับการบ้านไปด้วย

สุดท้ายต้องเรียนเพราะคนในกลุ่มไม่เห็นด้วย แต่ว่า ห่วงหลินจริงๆนะ

ไม่รู้จะห่วงทำไม เค้ายังไม่สนใจเราเท่าที่ควร แต่เค้ามาที่นี่จากบ้านมาจากพ่อแม่มา

ตามคำยุแหย่ของเราว่า มศว ดียังงั้นยังงี้

เค้าตามเรามา จาก ลาดกระบัง เราเรียนไหนเค้าตามเราที่นั่น

พ่อแม่เค้าก็ฝากให้ดูแล เราจะปล่อยเค้าได้หรอ ถ้าเค้าเป็นอะไรไป

สำหรับเรา การไม่อยู่รวมกลุ่มกับคนอื่นไม่ใช่เรื่องน่ากลัว

การอยู่คนเดียวไม่ต้องคิดถึงคนอื่นก็ไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อ ขอแค่มีกลุ่มทำงานก็พอ

มีความรู้สึกว่ ตลอด 1ปี ที่เราไม่มีเพื่อน ไม่ได้ไปเรียน มันสอนให้เราเข้มแข็งมากกว่าเดิม

สอนให้เรา พูดมากขึ้น 555 เกี่ยวกันมั้ย

ถ้าเราจะเอาเพื่อนทางเน็ตมาเก็บคิดว่าเป็นเพื่อนจริงๆจะได้มั้ย เพื่อน เพื่อน

ไม่รู้สิคนอื่นเค้าอาจจะคิดว่ามันมีช่องว่างนะ แต่สำหรับเราแล้ว เรามีความสุขเมื่อได้เจอ

แจง พี่เก๋ น้อง นิ๊ส เนเน่ ทุกคนเลยที่ได้เจอ ตลอด 1ปี มีเรื่องพวกพี่ๆเพื่อนๆอยู่ในหัว

มันมีความสุขค่ะ ถึงแม้เราจะได้เจอกันบางโอกาสแต่เราเป็นเพื่อนกันได้ใช่มั้ยคะ

ไม่ใช่แค่ คนทางเน๊ต.....................

ปล. ชอบพี่เอกเข้าจริงๆแล้วล่ะ รู้สึกว่า เค้าจะมองข้าพเจ้าด้วย หึหึ

อันเนื่องจากวันนั้นฝนตก เลยต้องไปซ้อมบูมที่อ๊อคตะ พี่แกอยู่ในนั้น พอเดินเข้าปุ๊บ

พี่แกก็หันมา แกเหมือนมอง (คนข้างหลังรึเปล่า)สงสัยจะมองที่กระเป๋า 55

แต่รอบ2 กลับไปรับเพื่อนมาที่อ๊อกตะ แกก้มหน้าอยู่ก็เงยมามองอีก 55

นั่งซ้อมไปมองพี่เค้าไปมีความสุขเว้ย พี่แกรู้แหละว่า เอกญี่ปุ่นปี1พวกนี้บ้าแกมาก55

เมื่อวานมีซ้อมเชียร์ที่ห้องซ้อม ระหว่างพัก เอกบรรณ มาจากไหนไม่รู้ ผู้ชายเค้ามาคุยกับเพื่อนผู้หญิงในเอก นั่งลงหลังเราแล้วก็เสียบเราเต็มๆคือ นั่งแล้วเข่าเค้ามาเสียบหลังเราอะเค้าขอโทษเราใหญ่แบบหึหึ ก็ไม่ได้สนใจอะไรไม่ได้มองไรมากด้วยสุดท้ายเค้ายื่นหน้ามาใกล้ๆแล้วไหว้ อึ้ง เราก็พยักหน้าตอบ แล้วเค้าก็บอก ขอเบอร์ (เบอร์ตูหรอ)แต่ก็หันหน้าหนีไปหึหึ คงไม่ใช่มั้งเหอๆ

วันนี้กินข้าวเสร็จ ไปร้านกิ๊ฟช๊อบที่โรงอาหารสโมวิศวะ มีผู้ชายคนนึงปี1แหละเคยเห็นบ่อยๆ ดัดฟัน ระหว่างที่เราเดินผ่านโต๊ะเค้า เค้าก็ยิ้มให้แบบไม่ได้ยิ้มเฉยๆ แต่ยิ้มจ้องเลยเค้านั่งกินเตี๋ยวอยู่ แบบ ยิ้มให้ฉันรึ ไม่รู้สิ เลย อมยิ้มแล้วโค้งให้ทีนึง แล้ว เค้าก็บอกกับเพื่อนผู้หญิงว่า คนนี้แหละ ผู้หญิงคนนั้นก็บอกว่า คนนี้หรอเราก็... เหมือนกันไม่มั้งไม่ได้พูดถึงเรา เราคิดไปเองนั่นแหละ หึหึ อาจเป็นคนอื่นที่เดินตามหลังเรามาก็ได้ แต่รู้สึกว่า คนนั้นมันยิ้มให้เราจริงๆอ๊า ไอ้ ...ไว้น่ะไม่ใช่คำไม่ดี แต่กลัวได้ยินมาผิด 55 ติ๊ดไว้ดีกว่า

4 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ข้อความสีส้มนั่นอ่านแล้วแบบตึ้กตักๆ
คนนี้แหละ หมายความว่างาย...

อ่านแล้ว...รู้สึกเหมือนท่านเมจะโตขึ้นเยอะ..ในด้านความรู้สึกนะ *ยิ้ม*

เรื่องเพื่อนทางเนต เราก็เป็น..

#1 By 【いくみ】 on 2007-06-21 22:59

ความจริง เรื่อง ส่วนเกินอ่ะ อยู่ตัวตัวแกเองด้วย ว่าแก เข้าหาเพื่อนมากขนาดไหน จริงๆ นะ ตอนแรก ก็เองเคยโทษคนอื่นว่า ไม่สนใจกู เอากูเข้ากลุ่มแล้ว ทำไมกูเหมือนส่วนเกิน(ตอนนั้นอยู่กลุ่มพลอยอยู่) แต่พอคิดไปคิดมา ความจริง เรา ตีตัวออกเอง คือ เพราะพวกเรามันหัวแข็งไม่เหมือนใครไง เวลาเขาเล่นไรเป็นเด็กๆ เราก็ไม่ชอบ บางทีแล้ว หลิน อาจจะไม่ใช่กลุ่มของเม กูว่า หลิน มันไม่ใช่กลุ่มของมึง แต่ ซักวัน มึงจะมีกลุ่มที่มั่นคงของตัวเอง เหมือนกูไง เวลามันจะเป็นตัวช่วย แล้ว กิจกรรมต่างๆ มันก็จะเป็นตัวล่อหลอมความสัมพันธ์ เอง

กูว่า น้องมี่ อาจจะเป็นตัวจริงของมึงก็ได้นะ วันนี้คุยกับพวกพลอย เขาบอกว่า มีน้องบอกว่า มึง มาสายบ่อย กูเลยบอกเหตุผลไปแล้ว มันเลยบอกว่า งั้นก็ไปอยู่กลุ้มน้องเก้งไปเลย
แต่ยังไงก็ดูแลหลินมันดีๆ เพราะว่า เขามากับเรา ถึงแม้ว่าอาจจะอยู่คนละกลุ่ม(ในอนาคต) แต่ก็ต้องสนิทกันไว้เน้อ น้องบลูด้วย

อะไร นังขวัญหึงมึงกับน้องแนนเนะ หรอ หึหึ จะไปฟ้องพี่เทคมัน 5+ ยังไงก็ ดูแล กันดีๆล่ะ ไปกินมาม่ากับน้องมี่ก็ได้ จะได้สนิทกันมากขึ้น เออ มีรุ่นน้องเคยถามว่า ทำท่าเทคไปทำไม ก็จะบอกว่า มึงรู้คำตอบแล้วนะ มึงพูดเองเลย เนี้ย มึงกับเพื่อนๆเม้าส์เรื่องท่าเทค กัน ด้วย กูดีใจจริงๆ ถ้าจะให้ดี ทำท่าล้อเลียนะสนุกมากๆ เนี้ย อันนี้คือ หนึ่งในจุดประสงค์เลยนะ คือ มันจะทำให้เพื่อนๆ มีเรื่องเม้าส์กันมากขึ้น พยายามพูดมากๆแล้วก็หัวเราะเยอะๆ(จากใจนะเว้ย) แล้วมันจะดีเอง ช่วงนี้กู แบบ เอ่อ....ซึม เว้ย ซึมจนเดียวสังเกตุเห็น แบบมีเรื่องหลายเรื่องทำให้กูอึดอัด เลยร้องออกมา เดียวมันเลยเห็น แล้ว ก็เลยสารภาพความรู้สึกที่อึดอัดกับมันไป แล้วตอนกลางคืน เก๋ ออนเอ็ม ขอโทษกูใหญ่เลย มันเห็นว่ากูซึม แล้วคิดว่ามันเป็นต้นเหตุ เฮอะๆ

กูบอกแล้ว ว่าถ้ามึงเห็น เอก มึง ต้องชอบ อิอิ เป็นไงล่ะ คนที่กูเคยเล่าให้ฟังเมื่อปีที่แล้ว ตอนนี้มึงดันมาหลงรักด้วยกัน ฮ่าๆ ดีๆ

ไอเด็กเอกบรรณ มันยังไงของมัน มันขอเบอร์รองเท้ามึงเรอะ ฮ่าๆ สงสัยหน้ามึงเหมือนกู อิอิ

เด็กวิศวะ คนไหนฟะ น่ารักเปล่า สู้เอกได้มั้ย คงไม่ได้หร๊อก แต่อยากเห็นว่ะ อิอิ เนี้ย กูพึ่งกลับจากประชุมเอก อีกแล้วกู เด็กกิจกรรมเหลือเกิน เลิก ประชุมตอนทุ่มกว่าๆ กลับมาถึงบ้านก็4 ทุ่ม เอ่อ ตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

#2 By ginsekai on 2007-06-21 23:09

เอ่อ สวัสดีคะ เราจะมาตอบที่คุณไปเมนต์ถามไว้ว่าเราเรียนที่ไหน คือเราไม่ได้เรียนมศว.นะคะ แล้วก็ไม่เคยไปเลยด้วยคะ ท่าจะผิดคนแล้วล่ะคะ

#3 By AnAn on 2007-06-22 23:21

อาการแบบเม พี่ก็เคยเป็น
แต่ว่าเหตุผลมันก็มาจากตัวเราเองแหละ
คือไม่ชอบที่เค้าเป็นแบบนั้น เลยตีตัวออกห่าง

อยากจะบอกว่า หลังจากได้คุยปรับความเข้าใจกันใหม่
พี่ก็รู้สึกเอ็นดู เม กับ ใหม่ ขึ้นมาเยอะเลยแหละ
เห็นเมกับใหม่แล้วเหมือนได้เห็นตัวเองในอดีต
แต่ว่ามันต่างกันตรงที่ เม ยังมีใหม่
ส่วนพี่ ไม่มีใครเลยเหอๆ
ยังไงก็ดูแลตัวเองให้ดี และก็ตั้งใจเรียนนะจ๊ะ

#4 By zakuya (58.8.102.158) on 2007-07-06 21:43