♪　♭●●　痛みさえ　愛しい　から　●● ♪　♪　

==Denzicrew== My Diary@ JUFA - Nippon

มาอีกแล้วคร๊าบ กับ JUFA เมื่อวันที่ 17 ไปดูการแข่งขันฟุตบอลกีฬามหาวิทยาลัยโลก

นัดสุดท้ายของ แม๊กซิโก แล้วก็ ญี่ปุ่น ชิงอัน ดับ 5 และ 6

วันนี้ไปเร็วกว่าทีนัดกับ น้องๆไว้ 1ชั่วโมงได้ บอลเตะ บ่าย 4 แต่ไปกัน บ่าย 1 ครึ่ง

เราไปถึงประมาณ บ่าย 1 ก็เลยไปนั่งรอ พลอยกับแนน ที่ ม้านั่งใน ม.เกษตรศาสตร์

วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วล่ะที่จะได้เจอพวกเค้า คิดแล้วเศร้า แต่ตั้งใจจะเชียร์ให้ถึงที่สุด

ก็เลยถ่ายรูปชิมลางลองกล้องก่อนเลย อิอิ

จะว่าเป็นพี่สาวที่ดีหรือไม่ดี นะ ที่พาน้องสาวหนีเรียนมาเชียร์บอล
แต่พ่อและแม่ก็รับรู้ว่าจะพามา ให้ อุ๊ ไปเรียนครึ่งวัน จากนั้นก็รับไปดูด้วย
รู้สึกไม่อยากให้พลาดโอกาศดีๆในชีวิต ความสนุกสนานอีกแบบนึง
แล้วก็ การพบกับคนญี่ปุ่น อีก จุดประสงค์ของเราคือ ต้องการให้น้องสาวเอาไปอวด
อวดคนที่เคยมา ถามเค้าว่า อิจฉามั้ย ไม่รู้สินะเราไม่ต้องการให้น้องเราด้อยใครไปมากกว่านี้อีกแล้ว ตกลงเป็นพี่ที่ดีหรือเปล่าน๊า---

- พอน้องพลอยโทรมาบอกว่า ถึงแล้วอยู่บนสแตนด์แล้วก็เลยเดินๆไปเพื่อไปที่นั่น
ตอนที่กำลังเดินขึ้นบันได สต๊าฟโค้ช คนนึง ยิ้มแฉ่งให้เลย ตรงบันได แบบทำหน้าไม่ถูก
ไม่กล้ายิ้ม ก็เลย โค้งๆให้นิดนึง คงจำได้สินะ อีบ้าพวกนี้ 55

- นั่งรอก็ยังไม่มีใครออกมาซ้อม เลยถ่ายรูปกับ สต๊าฟสาวกัน

- ตอนที่ ทาเคะ เดินออกมา สต๊าฟเรียกด้วยแหละ 55 แบบ ทาเคะมาแล้ว 5555
กรี๊ดกร๊าดกันมากมายเลย จะได้เจอขวัญใจ
ซักพัก ก็ทยอยกันออกมาชูโตะก็เดินออกมา แบบ เค้า หันขึ้นมามอง แล้ว อมยิ้ม
อีกแล้ว 555ทำไมไม่กล้ายิ้มให้ตรงๆน๊า พวกเรากำลังรอรอยยิ้มอยู่น๊า
- แล้ว ก็ ชูเฮ ชูเฮ เห้นชูเฮ มองขึ้นมาแล้ว ยิ้มแล้วคุยกับเพื่อน
แบบ ครั้งแรกเลยที่เห็นชูเฮมองมาหาพวกเรา

- ไปขอช่วยแขวนไปเชียร์จากคุณป้าแฟนคลับชาวญี่ปุ่น มีน้ำใจ มีน้ำใจ มีน้ำใจ

- รวมก่อนแข่งขัน

- คนที่ลงแข่งนัดสุดท้ายนี้ ก็คือ แง๋ว ดู ชูเฮสิ เบอร์ 13 ไม่ว่าจะยังไง
ก็ถ่ายแบบมองกล้องหรือหน้าตรงๆไม่ได้ซักที

- นัดนี้แม๊กซิโกขึ้นนำไปก่อนในครึ่งแรก ขอบอกว่า ครึ่งแรกโคตรน่าเบื่อ
ทาเคะก็ไม่ลงเล่น แล้ว แบบแม๊กซิโก โคตรนักเลง ส่งเสียงโหวกเหวกแล้วก็
ชอบกระชากเสื้อญี่ปุ่น แบบ แล้วก็เตะบอลแรงมากๆ ดูแล้วหวาดกลัวแทน

- และแล้วก็ครึ่งหลัง แม๊กซิโกนำ 1-0 ใน นาที ที่60.25 ทาเค ลง เอา ชูเฮออก
แบบ จะดีใจได้ยังไง แต่ก็ดีแล้วเพราะ ชูเฮ วิ่งเหนื่อย ต้องเซพลูกตลอด
นาทีที่ 65 ทาเคะ ยิงประตูตีเสมอให้กับ ทีมญี่ปุ่น กอดกับแนนใหญ่เลย รู้สึกดีใจ
สุดๆที่ ทาเคะลงไปแล้วทำให้เกมส์ดูสนุกขึ้น
แต่ทาเคลงไปก็ได้รับบาดเจ็บด้วย อ๊า ตกใจแทบแย่

- จบเกมส์ ตัดสินกันด้วยลูกโทษ
ญี่ปุ่น ส่ง ชินโงะ10 ชูโตะ8 ทาเคะอิ7 ฮิราคิ17 ฮอนดะ 6
แล้วก็เก็บลูกได้ทั้ง 5ลูก แม๊กซิโกยิงไม่เข้า 1ลูกญี่ปุ่นเลยได้อันดับ 5ไปครอง

- ความรู้สึกตอนนั้น ลุ้นๆสุดๆ ภาวนาให้ชนะ เพราะแพ้ เราไม่รู้ว่าจะไปคุยกับเค้าว่ายังไง
คิดถึงอารมณ์ตอนนั้นไม่ออกเลย เสร็จแล้วก็ ลงไปถ่ายรูปกันข้างล่าง
ได้จับมือ ชูโตะ ทาเคะ แล้วก็ ให้ขนม ฮิรากิ ตื่นเต้นมากมาย ได้ข่าวว่า อายุ 20 -

ภาพตอนเลือกคนไปยิงลูกโทษ ดีใจนะที่มีทาเคะด้วย อิอิ

ไม่ว่ายังไง เบอร์ 13 ของเราก็ยังยืนหันหลังให้พวกเรา
จากที่สังเกตุดู ชูเฮไม่กล้าแม้กระทั่งมองมาบนสแตนด์ เค้าขี้อายขนาดนั้นเชียว
แล้ว พอจะเข้าห้องพักก็เดินจำเอาจ้ำเอา ผิดกับชูโตะที่ ถึงแม้อายแต่ก็ยังกล้า
ที่จะนั่งอยู่ตรงถังใส่น้ำให้พวกเราถ่ายรุป ไม่ว่าจะกี่รูป รูปที่ไปอถ่ายเอง
ก็ยังไม่ยอมมองกล้องของเราทั้งๆที่ใหม่ไปขอถ่ายก่อนใครแท้ๆดันมองกล้องคนอื่น
สุดท้ายให้ ยะไปขอถ่ายได้ ตอนมองกล้องมา แต่มันก็ไม่สวยเท่าเราถ่ายเอง โฮ
ทำไมไม่มองกล้อง ฉ๊านบ้างง

หลังจากได้รับชัยชนะ โฮะๆ ถ่ายรวมซักหน่อย ดู ทาเคะ ดิ เด่นเชียว
แล้วชูเฮ ขนาดภาพติดกล้องก็ยังมองไม่เห็นหนชัดๆ
อิอิ หัวใจ 2ดวง ขวัญใจเราเอง 55

ช๊อต น่าสงสัย ฮะ ทำยังกะ ปาปารัชชี่

ชูโตะ -- นี่ชูเฮ มาคุยกันบ้างสิ อย่าเอาแต่คุยกับ คาซึมะ
ชูเฮ -- อะไรกันเล่า

ชูโตะ -- ว่ายังงั้นหรอ
ชูเฮ -- เชอะ

คาซึมะ -- ทำไมไม่พูดดีๆกับ ชูโตะล่ะ
ชูเฮ -- ก็ ฉันอยากมาหาคาซึมะนี่



ชูโตะ-- โธ่ ไม่ง้อก็ได้ คุยกับ ทาเคะอิยังดีกว่า
ทาเคอิ -- หือ

------------------------------

มันน่าสงสัยจริงๆ ตั้งแต่ดุมา มันจับคู่กันตลอด ชูเฮ*คาซึมะ ----- ทาเคอิ * ชูโตะ

ฉันล่ะกลุ้ม

ต่อไป ทาเคะอิและชูเฮขวัญใจเราเอง 55



ชูเฮ ทำไม ทำไมไม่มองกล้อง ขอเถอะรอยยิ้มนั้นขอให้ได้เห็นอีกครั้ง
มาสังเกตุดูอีกที ชุเฮ มองทางเราบ่อยว่ะ ด้วยสาเหตุใดไม่ทราบ
ตอนเรายืนคุยกะทาเคะอยู่ หันไปมอง ชูเฮ ชูเฮก็มองมา
หลายครั้งมากๆแล้วก็ทำตาลอยๆอย่างที่เคยทำ แต่ไม่อยากคิดไปเองว่ะ เฮ้อ

ต่อไป ทาเคอิ ทาคุยะ

ไม่ไหวว่ะ น่ารักเหลือหลายแถมยังเก่งอีก

จากกันแล้ว หวังว่าจะได้เจอกันอีกไม่ว่าจะ ปีไหน นานเท่าไร ก็ขอให้ได้เจอกัน
เปลี่ยนไปแล้วประวัติศาสตร์ชีวิต พบกับพวกเธอในโลกแห่งความจริง
ครั้งแรกที่สนุกไปกับมันแบบไม่ได้เพ้อฝัน

วันนี้เข้าไปเจอบล๊อกคนญี่ปุ่นที่มาเชียร์เหมือนกัน แต่ไม่รู้คนไหน
เค้าจำพวกเราได้ล่ะ555